Ten skonstruowany w 1896 roku budynek, był oficjalną rezydencją władcy Dubaju – pierwszego po ustanowieniu Zjednoczonych Emiratów Arabskich - w latach 1912-1958, którego pełne nazwisko brzmiało Saeed bin Maktoum Al Maktoum. Szejk panował w Dubaju w czasach, gdy wydobywanie masy perłowej rozwijało się w mieście bardzo prężnie i ustabilizowało się jako jeden z dochodów miasta. Słynał z głębokiej religijności, która determinowała jego polityczne decyzje. Był ojcem szejka Rashid, którego polityka przyczyniła się do wykorzystania dubajskch zasobów naftowych, co zaowocowało rozwojem spokojnego miasteczka w światową metropolię. Szejka wspomina się jako prostego człowieka, któremu największą przyjemność sprawiały polowania. Wyjeżdżał w tym celu poza miasto, gdzie zamieszkiwała jego ulubiona zdobycz – hubara arabska. Pasją tą „zaraził” zresztą swoich dwóch synów. Początkowo dom był centrum organizacji politycznych i społecznych. W czasach współczesnych rezydencja Saeeda stała się galerią i muzeum, z imponująca kolekcją znaczków, monet, fotografii i pism dokumentujących historię i rozwój Dubaju z tak zwanych czasów pre-naftowych.Ta jedna z najstarszych rezydencji w mieście została wykonana przy użyciu tradycyjnych technik konstrukcyjnych. Masa koralowa z zatoki zmieszana z wapnem i gipsem, została użyta do budowy ścian. Wszystko skonstruowane zostało tak, by zachować wewnątrz względny chłód nawet w najgorętsze dni – w czym niewątpliwie bardzo pomagają typowe dla budownictwa arabskiego wieże wietrzne (Barjeel), wykorzystujące pobliski zbiornik wodny i schładzające pomieszczenia, z którymi są połączone. Tu mamy ich aż cztery. Budynek zrekonstruowano w 1986, w czasach wzmożonego zainteresowania rządu zabytkowymi budowlami, przywracanymi do świetności. Rezydencja jest jednym z typowych przykładów architektury w stylu islamskim. Sklepione, wysoko postawione sufity, łukowate wejścia, rzeźbione okna z zawieszonymi ozdobnymi kratami. Dom jest dwupiętrowy, co było modne pod koniec XIX w. Na parterze znajduje się duży pokój, w którym odbywały się najważniejsze spotkanie (takie pomieszczenia zwane są majlis), przestrzenne living-roomy, spiżarnia oraz kuchnia otwarta na dziedziniec i chroniona przed gorącym wiatrem przez wysokie ściany. Na drugim piętrze umieszczone zostały sypialnie z balkonami, z których można podziwiać zachwycający widok na panoramę. Al-Maktoum – pierwsza żyjąca w tym budynku rodzina – szczególnie chwaliła sobie nierównomiernie obsadzone okna, dające panoramiczny widok na Zatokę Perską, dzięki czemu patriarchowie Dubaju mogli obserwować proces budowy łodzi i prac na morzu każdego dnia. Choć później znaczący rozwój budownictwa przy brzegu ograniczył tę komfortową widoczność. Dziś, oprócz widoków z okien, turyści mogą obejrzeć otoczenie szejka i jego rodziny, przedmioty ich codziennego życia, uwiecznione także na fotografiach. Można pokusić się o stwierdzenie, że dom szejka był miejscem, w którym zaczęła się historyczna ekspansja Dubaju i ekspresowe wzbogacanie miasta. Trudno więc zignorować ten zabytek w planach swojej wycieczki po emiracie. Warto spędzić kilka nocy w jednym z licznych hoteli. Apartamenty w Dubaju zapewniają spokój i są idealnym miejscem do zwiedzania rozsianych po okolicy atrakcji.Artykuł chroniony jest prawem autorskim “Grupa ProBiz – www.Hotels-Base.com” (wszelkie kopiowanie, powielanie bez zgody autorów jest zabronione)