Holandia lub Niderlandy (niderl. Nederland) to europejska część Królestwa Niderlandów (niderl. Koninkrijk der Nederlanden), tworzonego także przez Arubę i Antyle Holenderskie. Holandia jest monarchią konstytucyjną położoną w zachodniej części Europy nad Morzem Północnym, które oblewa ją od północy i zachodu. Graniczy na południu z Belgią oraz na wschodzie z Niemcami. Aktualne granice zostały wytyczone w roku 1839.Holandia jest krajem gęsto zaludnionym. Ponad połowa jej terytorium leży poniżej poziomu morza. Państwo jest znane ze swoich wiatraków, sera, chodaków, tulipanów, rowerów oraz wysokiego poziomu tolerancji dla różnych odmienności wśród społeczeństwa – liberalnych praw dotyczących narkotyków, prostytucji, aborcji, eutanazji oraz związków między osobami tej samej płci. W Holandii swoją siedzibę ma Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii, Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości oraz Międzynarodowy Trybunał Karny.

Kategoria Turystyka

Piekary Śląskie - miasto położone w południowo-zachodniej Polsce, w województwie śląskim. Piekary Śląskie są znanym od XVII wieku ważnym ośrodkiem pielgrzymkowym z obrazem Matki Boskiej Piekarskiej. Miasto znajduje się w całości w dorzeczu Wisły, a odwadniane jest przez rzekę Brynicę. Bazylika Najświętszej Marii Panny i św. Bartłomieja to wizytówka miasta Piekary Ślaskie, wzniesiono ją w 1849 roku z inicjatywy księdza Jana Nepomucena Ficka, znajduje się tu obraz Matki Boskiej Sprawiedliwości i Miłości Społecznej, do którego co roku pielgrzymuje kilkaset tysięcy pątników, Matka Boska Piekarska jest patronką ludzi pracy na Śląsku. Kalwaria Piekarska mieści się na wzgórzu Cerkwica, wzniesiona w drugiej połowie XIX wieku, znajduje się tu kompleks 14 kaplic Drogi Krzyżowej oraz 15 kaplic różańcowych, na szczycie stoi zbudowany w stylu neogotyckim kościół pod wezwaniem Zmartwychwstania Pańskiego. Kopiec Wyzwolenia miał być symbolem walki o polskość i przypominać przyszłym mieszkańcom bohaterskich powstańców. W ten sposób uczczono również przypadającą w 1932 roku 250. rocznicę przejazdu przez Piekary króla Jana III Sobieskiego spieszącego z wojskami polskimi pod Wiedeń. Bogatym źródłem informacji o mieście, jego życiu społecznym, politycznym oraz kulturalnym jest miesięcznik Przegląd Piekarski tworzony przez grupę młodych, ambitnych dziennikarzy. Ludzie tworzący Przegląd realizują wiele ambitnych projektów, takich jak np. Piekarska TV. Felietony Krzysztofa Turzańskiego, czy też Tomasza Wesołowskiego są okrasą zarówno papierowego, jak i internetowego wydania czasopisma. Spory nakład Przeglądu Piekarskiego pozwala na dotarcie prawie do każdego z mieszkańców Piekar. W Piekarskiej TV oprócz reportaży, wiadomości, relacji i migawek z różnych imprez na terenie miasta można także znaleźć "Przesłuchanie czyli czarnoNAbiałym" czyli program, w którym zadajemy trudne pytania wszystkim, którzy mają coś do powiedzenia. Zachęcamy gorąco do lektury Przeglądu Piekarskiego zarówno mieszkańców miasta Piekary, jak i wszystkich innych zainteresowanych życiem miasta.

Kategoria Turystyka

Liczba turystów każdego roku jest większa Wielu z nich jako miejsce swoich wakacji wybiera greckie wyspy. Wśród najbardziej popularnych wysp dominują Kreta i Rodos. Każdego dnia plaże są pełne plażowiczów. Kilkudziesięciu kilometrowe pasy plaż oraz liczne nadmorskie promenady dodają uroku wakacjom w Grecji. Piaszczyste i czyste plaże są charakterystyczna wizytówka tych niezwykłych miejsc. Dodatkowym atutem jest to, iż znajdują się one w niewielkiej odległości od hoteli czy restauracji. Przy plaży czekają natomiast bary obsługujące  turystów wybierających się nad morze egejskie. Można tam skosztować tradycyjnych greckich potraw. Zdecydowanie do ulubionych krain letnich należy Grecja.

Kategoria Turystyka

Ten skonstruowany w 1896 roku budynek, był oficjalną rezydencją władcy Dubaju – pierwszego po ustanowieniu Zjednoczonych Emiratów Arabskich - w latach 1912-1958, którego pełne nazwisko brzmiało Saeed bin Maktoum Al Maktoum. Szejk panował w Dubaju w czasach, gdy wydobywanie masy perłowej rozwijało się w mieście bardzo prężnie i ustabilizowało się jako jeden z dochodów miasta. Słynał z głębokiej religijności, która determinowała jego polityczne decyzje. Był ojcem szejka Rashid, którego polityka przyczyniła się do wykorzystania dubajskch zasobów naftowych, co zaowocowało rozwojem spokojnego miasteczka w światową metropolię. Szejka wspomina się jako prostego człowieka, któremu największą przyjemność sprawiały polowania. Wyjeżdżał w tym celu poza miasto, gdzie zamieszkiwała jego ulubiona zdobycz – hubara arabska. Pasją tą „zaraził” zresztą swoich dwóch synów. Początkowo dom był centrum organizacji politycznych i społecznych. W czasach współczesnych rezydencja Saeeda stała się galerią i muzeum, z imponująca kolekcją znaczków, monet, fotografii i pism dokumentujących historię i rozwój Dubaju z tak zwanych czasów pre-naftowych.Ta jedna z najstarszych rezydencji w mieście została wykonana przy użyciu tradycyjnych technik konstrukcyjnych. Masa koralowa z zatoki zmieszana z wapnem i gipsem, została użyta do budowy ścian. Wszystko skonstruowane zostało tak, by zachować wewnątrz względny chłód nawet w najgorętsze dni – w czym niewątpliwie bardzo pomagają typowe dla budownictwa arabskiego wieże wietrzne (Barjeel), wykorzystujące pobliski zbiornik wodny i schładzające pomieszczenia, z którymi są połączone. Tu mamy ich aż cztery. Budynek zrekonstruowano w 1986, w czasach wzmożonego zainteresowania rządu zabytkowymi budowlami, przywracanymi do świetności. Rezydencja jest jednym z typowych przykładów architektury w stylu islamskim. Sklepione, wysoko postawione sufity, łukowate wejścia, rzeźbione okna z zawieszonymi ozdobnymi kratami. Dom jest dwupiętrowy, co było modne pod koniec XIX w. Na parterze znajduje się duży pokój, w którym odbywały się najważniejsze spotkanie (takie pomieszczenia zwane są majlis), przestrzenne living-roomy, spiżarnia oraz kuchnia otwarta na dziedziniec i chroniona przed gorącym wiatrem przez wysokie ściany. Na drugim piętrze umieszczone zostały sypialnie z balkonami, z których można podziwiać zachwycający widok na panoramę. Al-Maktoum – pierwsza żyjąca w tym budynku rodzina – szczególnie chwaliła sobie nierównomiernie obsadzone okna, dające panoramiczny widok na Zatokę Perską, dzięki czemu patriarchowie Dubaju mogli obserwować proces budowy łodzi i prac na morzu każdego dnia. Choć później znaczący rozwój budownictwa przy brzegu ograniczył tę komfortową widoczność. Dziś, oprócz widoków z okien, turyści mogą obejrzeć otoczenie szejka i jego rodziny, przedmioty ich codziennego życia, uwiecznione także na fotografiach. Można pokusić się o stwierdzenie, że dom szejka był miejscem, w którym zaczęła się historyczna ekspansja Dubaju i ekspresowe wzbogacanie miasta. Trudno więc zignorować ten zabytek w planach swojej wycieczki po emiracie. Warto spędzić kilka nocy w jednym z licznych hoteli. Apartamenty w Dubaju zapewniają spokój i są idealnym miejscem do zwiedzania rozsianych po okolicy atrakcji.Artykuł chroniony jest prawem autorskim “Grupa ProBiz – www.Hotels-Base.com” (wszelkie kopiowanie, powielanie bez zgody autorów jest zabronione)

Kategoria Turystyka

"…et dixit illi haec tibi omnia dabo si cadens adoraveris me" (Mt 4, 9) – “…i rzekł do Niego: <<Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon>>”"…et ait ei tibi dabo potestatem hanc universam et gloriam illorum quia mihi tradita sunt et cui volo do illa" (Łk 4,6) – “…i rzekł diabeł do Niego: Tobie dam potęgę i wspaniałość tego wszystkiego, bo mnie są poddane i mogę je odstąpić komu zechcę.”Słowa „tibi dabo” z łaciny oznaczają „tobie dam (oddam)”. Zaczerpnięto je z Wulgaty, czyli łacińskiego przekładu Biblii dokonanego przez św. Hieronima, a skierowane były przez diabła do Jezusa, gdy tamten kusił Go na górze. Najprawdopodobniej to do tych fragmentów z Ewangelii według świętego Mateusza (Mt 4, 9) i Łukasza (Łk 4, 6) odniesiono się nadając nazwę najwyższemu szczytowi łańcucha Serra de Collserola, który góruje nad Barceloną. Z Góry Kuszenia Jezus z diabłem mieli widzieć wszystkie królestwa Ziemi i cały jej przepych. Z Tibidabo rozciąga się panorama na całe miasto i jego okolice, a także na wybrzeże i Morze Śródziemne. Skojarzenie z biblijną górą jest zatem niebezpodstawne.Wzgórze Tibidabo jest jednym z najpopularniejszych miejsc odwiedzanych licznie nie tylko przez turystów, ale także przez zwykłych mieszkańców Barcelony spragnionych odrobiny rozrywki i odpoczynku. Na szczyt dostać możemy się samochodem, autobusem, tramwajem lub kolejką linowo-terenową (zwaną też funikularem, hiszp.: el funicular), co jest specjalną atrakcją. Jak widać – możliwości jest sporo, dzięki czemu Tibidabo codziennie odwiedzają setki osób.Wzgórze oferuje wiele atrakcji oraz ciekawych obiektów wartych obejrzenia. Pierwszym i podstawowym jest oczywiście sam rozciągający się stąd widok. Zważywszy na nazwę oraz jej historyczne podłoże, można tu naprawdę poczuć się, jak na „dachu świata”.Jedną z najważniejszych tu (i w całej Barcelonie) budowli jest katolicka, dwudziestowieczna świątynia Najświętszego Serca (hiszp.: Templo Expiatorio del Sagrado Corazón, katal.: Temple Expiatori del Sagrat Cor). Zaprojektowana przez katalońskiego architekta, Enric Sagnier i Villavecchia, powstała w miejscu dawnego, protestanckiego kościoła oraz hotelu-kasyna. Powierzenie jej Świętemu Sercu Jezusowemu nawiązuje do idei, jaka przyświecała przy budowie siostrzanych świątyń w Paryżu (Sacré-Cœur) i Rzymie (Sacro Cuore di Gesù). Tutaj na patrona wybrano papieża Piusa XI (któremu poświęcono także nowoczesny, podziemny kościół w kompleksie Sanktuarium Loretańskiego), podczas gdy nad rzymskim czuwa Don Bosco. Monumentalny charakter, uwspółcześniony neogotycki styl oraz umiarkowany przepych – to wszystko postawiło budowniczym wysoką poprzeczkę. Na tyle wysoką, że prace trwały aż sześćdziesiąt lat.Niewątpliwą atrakcją jest Park Rozrywki (Parc d'Atraccions Tibidabo), którego pierwsze podwoje datuje się aż na rok 1899. Znajdziemy tu nie tylko świetną zabawę i mnóstwo atrakcji, ale także szeroko zakrojoną ofertę edukacyjną, z której korzystają tak rodziny z dziećmi, jak i grupy szkolne oraz... sami nauczyciele. Park dzieli się na kilka „dzielnic”, takich jak: zamkowa, piracka, atrakcji, Alladyna czy samochodowa. Jak widać – każdy znajdzie tu coś dla siebie, a nudzić się nie sposób.Ważnym i dobrze widocznym obiektem jest wieża telekomunikacyjna (Torre de Collserola lub Torre Foster – od nazwiska architekta i konstruktora: lorda Normana Fostera). Powstała w 1992 roku, z okazji Letnich Igrzysk Olimpijskich. Jest to najwyższy obiekt, z którego obserwować można panoramę Barcelony. Antena telekomunikacyjna (skąd wysyłane są fale dla TV i radio) sięga 288,4 metra, najwyższe piętro (trzynaste) znajduje się na wysokości 152 metrów. Dziesiąte piętro jest ogólnodostępne dla zwiedzających.Te budynki cieszą się oczywiście największą popularnością. Jednakowoż znajduje się tu wiele innych, jak niekonwencjonalne hotele (np. El hotel Florida), kamienice i domy, oraz – oczywiście – restauracje i kawiarnie. Także siedziba radio Pavelló, historyczne wieże (Torre Pastor Cruïlles, Torre de les Aigües de Dos Rius), obserwatorium astronomiczne (El Observatori Fabra; powstałe na początku XX wieku) i Muzeum Nauki warte są poświecenia uwagi.Zwiedzając zabytki Barcelony warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Barcelonie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.-------------------------------- Nota o prawie autorskim. ----------------------------------Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Barcelona www.Hotels-Base.com. “Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Kategoria Turystyka

(Temple Expiatori de la Sagrada Família - katal. Świątynia Pokutna Świętej Rodziny)Ta najważniejsza świątynia hiszpańskiej stolicy, Barcelony, jest jak wciąż dorastający i rozwijający się organizm. Choć początki budowy tego imponującego i pięknego budynku sięgają jeszcze połowy XIX w., to nie będzie kłamstwem stwierdzenie, że końca nie widać...Historia świątyni rozpoczyna się w królestwie rządzonym przez Izabelę II. Wtedy to Josep María Bocabella założył Związek Wielbicieli Świętego Józefa (Associació Espiritual de Devots de Sant Josep), który to stał się niejako promotorem utworzenia świątyni poświęconej Świętej Rodzinie. W niedługo potem Związek wykupił teren w obrębie ulic Marina, Provença, Sardenya i Mallorca [(dziś jest to ruchliwe, piękne centrum miasta, bogato zaopatrzone – obok zabytków - nie tylko w liczne kawiarnie i restauracje, ale także hotele i inne kwatery turystyczne)], a w 1882 roku biskup Mr. Urquinaona poświęcił kamień węgielny kościoła zaprojektowanego przez Francesc del Villar. Nieporozumienia z tym architektem doprowadziły Bocabellę do innego, znakomitego artysty - niejakiego Antoniego Gaudí. Jego projektem była bazylika zawierająca pięć naw w części głównej, trzy - w transepcie, a wieńcząca kopuła miała osiągnąć wysokość 170 m. Dopiero później dobudowano takie elementy, jak klasztorne krużganki. Początek XX w., a w nim śmierć Gaudiego (1926 r.) oraz Hiszpańska Wojna Domowa (1935 - 1939), nie pomogły w budowie bazyliki. Spłonęła główna krypta a także większość projektów oraz warsztat architekta. Dopiero około 1940 roku kryptę odrestaurował architekt Francesc Quintana, który także zrekonstruował modele i plany swego poprzednika. Kolejno powstawały coraz to nowe elementy - dobudowano dzwonnice, wykańczano fasady, rozwijało się zdobnictwo (rzeźby i płaskorzeźby), a wraz z budową nowych - restaurowano starsze części. Do dnia dzisiejszego trwają prace nad wewnętrzną kolumnadą, rozbudową naw, także transeptowych, chórem czy owitrażowaniem najwyższych partii okiennych. Główna kopuła wciąż czeka na lepsze czasy - wykończenie, zdobienie i ostateczny kształt, który w większej mierze odzwierciedlać ma pierwotny zamysł Gaudiego.Jednym z najstarszych elementów jest krypta oraz przyświątynny klasztor (z pięknymi, kolumnowymi krużgankami), a także szkoła parafialna. Z kolei najnowszym jest Klasztor Łaski Pańskiej, oraz wewnętrzne rozbudowy: chór Fasady Chwały Pańskiej i sklepienia poświęcone ewangelistom - Mateuszowi i Janowi."Ostatnie wielkie sanktuarium chrześcijaństwa" - tak nazwał swoje dzieło Antoni Gaudi. Jako takie, w samym swoim zamyśle, przesycone zostało chrześcijańskimi symbolami. Symbole te znaleźć można wszędzie - od samej konstrukcji po zdobnictwo. Osiemnaście wrzecionowatych, wysokich wież przypominać ma postacie: Dwunastu Apostołów, czterech Ewangelistów (ozdobione symbolicznymi ich przedstawieniami: byk dla Łukasza, anioł dla Mateusza, orzeł dla Jana i lew dla Marka), Matki Boskiej (jedna z niższych wież, co zgodne jest z projektem Gaudiego), oraz Jezusa Chrystusa. Ta ostatnia, centralna i najważniejsza, swoim zdobnictwem przypominać ma o chrystusowym krzyżu. Jest ona o metr niższa od szczytu Montjuïc (Wzgórze Żydów), gdyż Gaudi nie chciał, aby jego budowla w jakikolwiek sposób przewyższała Dzieło Boże. Na wszystkich wieżach widnieją ornamenty winogronne, zbożowe, oraz o kształtach kielichów, co nawiązywać ma do podstawowych atrybutów eucharystycznych.Bazylika swoimi trzema fasadami kieruje się w trzy strony świata: wschód (Fasada Narodzenia Pańskiego), zachód (Fasada Męki Pańskiej) i południe (nieukończona jeszcze Fasada Chwały Pańskiej). Ostateczne zakończenie budowy Sagrada Familia planuje się na rok 2026, co byłoby wyjątkowym uświetnieniem setnej rocznicy śmierci Antoniego Gaudiego. W ramach ciekawostki wspomnieć należy, iż brytyjski zespół rockowy - The Alan Parsons Project – napisał piosenkę, poświęconą tej niezwykłej świątyni. Sagrada Familia jest jednym z utworów na albumie Gaudi, poświęconemu katalońskiemu architektowi.Zwiedzając zabytki Barcelony warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Barcelonie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.-------------------------------- Nota o prawie autorskim. ----------------------------------Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Barcelona www.Hotels-Base.com. “Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Kategoria Turystyka

Barceloneta to jedna z części starego miasta Barcelony – Ciutat Vella. W skład tej dość sporej dzielnicy wchodzą także: Barri Gòtic, La Ribera i El Raval. Ta część miasta jest oczywiście jedną z najpopularniejszych i najczęściej odwiedzanych przez turystów, położona tuż nad Morzem Śródziemnym i wąskim półwyspem wcina się w niego.Historia powstania tego terenu jest ściśle związana z królem Hiszpanii, Filipem V Burbonem (1683 – 1746), który wysiedlił mieszkańców terenów wybrzeża (dzisiejsza część Ciutat Vella - La Ribera) i wyburzył ich domostwa, chcąc wybudować w tym miejscu obronną cytadelę, mającą chronić miasto, przed potencjalnym wrogiem atakującym od morza. Ostatecznie Barceloneta zaistniała tu pełnoprawnie w roku 1753.Teren kształtem przypomina trójkąt, a ograniczają go plaża i morze. Obiektem częstych spacerów jest rozbudowane molo Muelle de España, którym z jednej strony dojść można do barcelońskiego portu (Port Vell), z drugiej zaś – do samej La Ribera. Igrzyska Olimpijskie, które odbyły się w hiszpańskiej stolicy w 1992 roku, a dzięki którym miasto znacznie zmieniło swoje oblicze, odcisnęły swoje piętno także i w tym nadmorskim zakątku. Powstał tu bowiem nowy Port Olimpijski, ale także miejsce to upatrzyli sobie restauratorzy i właściciele klubów i pubów. Nie dziwi to specjalnie, biorąc pod uwagę fakt jak popularnym i chętnie odwiedzanym od zawsze było to miasto, a przecież wypoczynek na plaży, nadmorskie zachody słońca, ciepłe i spokojne chwile z dala od miejskiego huku i gonitwy – przyciągają nie jednego strudzonego mieszkańca i turystę.Jeszcze w XIX wieku istniało tu wiele fabryk i różnorakich obiektów przemysłowych, dziś już nieistniejących lub zamienionych na ekskluzywne i ciekawe hotele czy pensjonaty.Barceloneta może i nie oferuje specjalnie rozbudowanej oferty zabytków, ale znajdują się tu przynajmniej dwa historyczne obiekty warte poświęcenia uwagi przed długogodzinnym nieróbstwem na piaszczystej plaży. Pierwszym z nich jest pomnik Krzysztofa Kolumba znajdujący się na Plaza Portal de la Pau. Ta sześćdziesięciometrowa kolumna z umieszczoną na szczycie postacią słynnego odkrywcy stanowi o oddaniu i hołdzie Hiszpanów dla swego katalońskiego rodaka.Drugim obiektem, obok którego nie można przejść obojętnie, jest przepiękny barokowy kościół Matki Boskiej Miłosiernej na Plaza de la Mercè (Plac Milosierdzia). Warto przyjechać do Barcelony we wrześniu, gdyż w okolicach 24 dnia tego miesiąca, na placu przed kościołem odbywa się wielkie święto, podczas którego w nocy zobaczyć można niezwykłe pokazy sztucznych ogni połączone z jarmarcznymi zabawami i największą atrakcją – ustawianiem „ludzkich wież”, sięgających kilkunastu metrów wysokości (mężczyźni wchodząc sobie kolejno na ramionach dokonują iście cyrkowej sztuki ustawienia wieży). Tradycja tego święta sięga 1871 roku, kiedy rząd postanowił kontrolować obchody Dnia Matki Boskiej Miłosiernej, w których udział brali wierni kościoła rzymsko-katolickiego. Bardziej festynowego charakteru święto nabrało dopiero w 1902 roku. Wtedy to odbyły się pierwsze zawody w budowaniu „ludzkich zamków”, na ulicach tańczono popularny kataloński taniec – sardanę – oraz bawiono się „gigantami” (gigantes y cabezudos) zrobionymi z papieru mache. Te tradycje przetrwały do dziś, cieszą się ogromną popularnością, a z roku na rok święto przybiera coraz to ciekawsze barwy.Zwiedzając zabytki Barcelony warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Barcelonie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.-------------------------------- Nota o prawie autorskim. ----------------------------------Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Barcelona www.Hotels-Base.com. “Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Kategoria Turystyka

Oddajemy do Państwa użytku unikalne rozwiązanie informatyczne, które pozwala rezerwować online i telefonicznie bilety lotnicze. System prezentuje zarówno tanie linie lotnicze i tradycyjne linie lotnicze zrzeszone w IATA. Dzięki tej technologii mają Państwo pewność, że decydują się na najtańsze możliwe do uzyskania w danej chwili ceny biletów. Co więcej, podróżnicy otrzymają tutaj także informację na temat wysokości opłaty serwisowej, tak często ukrywanej przez wiele firm ze względu na to, że opłata ta potrafi skutecznie zdyskredytować atrakcyjność danej oferty. Wartą uwagi częścią serwisu jest dział poświęcony wskazówkom – jak znaleźć najniższą taryfę. Tutaj osoby podróżujące samolotami uzyskają wiele pożytecznych informacji, których zastosowanie w praktyce nie zajmie zbyt wiele czasu, ale pozwoli zaoszczędzić sporo pieniędzy w portfelu! Serwis lotnicze-bilety.pl jest zarządzany przez firmę "eSKY" Sp. z o.o., która posiada uprawnienia do sprzedaży biletów lotniczych dzięki akredytacji IATA (Międzynarodowego Stowarzyszenia Przewoźników Lotniczych) pod numerem: 63-2 1080 3. Natomiast dzięki partnerstwu z firmą WORLDSPAN - posiadającą 35% udział w światowym rynku rezerwacji i sprzedaży biletów lotniczych – polski serwis www.lotnicze-bilety.pl może korzystać z najnowszych, stosowanych na całym świecie i sprawdzonych technologii informatycznych. Powyższe dają nam gwarancję nie tylko profesjonalnej obsługi, ale również bezpieczeństwa zawieranych z nami transakcji internetowych oraz uczciwości sprzedawców, którymi są doświadczeniu specjaliści od wielu lat (firma eSKY działa od 1997 roku) zajmujący się planowaniem i organizacją podróży. W naszym serwisie znajdziecie nie tylko tanie loty, ale także możliwość rezerwacji miejsca w hotelu oraz wynajęcia samochodu. Kompleksowa i profesjonalna obsługa, ujawnianie często ukrywanych dodatkowych opłat, umożliwienie dogodnej dla klienta formy rezerwacji - przez internet , za pomocą INFOLINII pod numerem 0 300 103 110 lub 0 801 011 110, czy też bezpośrednio w biurach tradycyjnych – oraz różnorodne formy rozliczania się - wszystkie te atuty sprawiają, że osoby podróżujące samolotami, mogą mieć pewność, że sprawa organizacji ich podniebnych wojaży leży w dobrych rękach. zródło: Mirosław Nikolin www.lotnicze-bilety.pl

Kategoria Turystyka

Oddajemy do Państwa użytku unikalne rozwiązanie informatyczne, które pozwala rezerwować online i telefonicznie tanie bilety lotnicze. System prezentuje zarówno ofertę określaną często jako “tanie latanie“ i tradycyjne linie lotnicze zrzeszone w IATA. Dzięki tej technologii mają Państwo pewność, że decydują się na najtańsze możliwe do uzyskania w danej chwili ceny biletów. Co więcej, podróżnicy otrzymają tutaj także informację na temat wysokości opłaty serwisowej, tak często ukrywanej przez wiele firm ze względu na to, że opłata ta potrafi skutecznie zdyskredytować atrakcyjność danej oferty. Wartą uwagi częścią serwisu jest dział poświęcony wskazówkom – jak znaleźć najniższą taryfę. Tutaj osoby podróżujące samolotami uzyskają wiele pożytecznych informacji, których zastosowanie w praktyce nie zajmie zbyt wiele czasu, ale pozwoli zaoszczędzić sporo pieniędzy w portfelu! Serwis lotnicze-bilety.pl jest zarządzany przez firmę "eSKY" Sp. z o.o., która posiada uprawnienia do sprzedaży biletów lotniczych dzięki akredytacji IATA (Międzynarodowego Stowarzyszenia Przewoźników Lotniczych) pod numerem: 63-2 1080 3. Natomiast dzięki partnerstwu z firmą WORLDSPAN - posiadającą 35% udział w światowym rynku rezerwacji i sprzedaży biletów lotniczych – polski serwis www.lotnicze-bilety.pl może korzystać z najnowszych, stosowanych na całym świecie i sprawdzonych technologii informatycznych. Powyższe dają nam gwarancję nie tylko profesjonalnej obsługi, ale również bezpieczeństwa zawieranych z nami transakcji internetowych oraz uczciwości sprzedawców, którymi są doświadczeniu specjaliści od wielu lat (firma eSKY działa od 1997 roku) zajmujący się planowaniem i organizacją podróży. W naszym serwisie znajdziecie nie tylko tanie przeloty, ale także możliwość rezerwacji miejsca w hotelu oraz wynajęcia samochodu. Kompleksowa i profesjonalna obsługa, ujawnianie często ukrywanych dodatkowych opłat, umożliwienie dogodnej dla klienta formy rezerwacji - przez internet , za pomocą INFOLINII pod numerem 0 300 103 110 lub 0 801 011 110, czy też bezpośrednio w biurach tradycyjnych – oraz różnorodne formy rozliczania się - wszystkie te atuty sprawiają, że osoby podróżujące samolotami, mogą mieć pewność, że sprawa organizacji ich podniebnych wojaży leży w dobrych rękach. zródło: Mirosław Nikolin www.lotnicze-bilety.pl

Kategoria Turystyka

MASIEWO perla architektury wiejskiej Podlasia

Miejscowosc powstala na miejscu dawnego uroczyska Masiewo, w którym juz w XVII wieku produkowano potaz. W drugiej polowie XVIII wieku zbudowano tu duza fabryke potazowa z urzadzeniami do przeróbki popiolu drzewnego na sole potasowe. Dla obslugi fabryki sprowadzono, glównie z Mazowsza, budników, którzy wycieli znaczacy obszar lasu. Po upadku zakladu w 1792 roku czesc z nich powrócila w swoje strony, lecz pozostali osiedlili sie jako rolnicy na wykarczowanych przez siebie gruntach. W ten sposób powstala wies, a przy niej folwark Masiewo.

W XIX wieku w pobliskim uroczysku Czolo usadowili sie osadnicy z Niemiec, zakladajac niewielka osade. Czesc z nich osiadla takze w Masiewie. Pozostalosci tej osady znajduja sie obecnie tuz za granica, po stronie bialoruskiej. Po polskiej stronie, w lesie, ok. 1 km. na poludniowy wschód od ostatnich chalup Masiewa, znajduje sie stary poniemiecki cmentarz z resztkami ewangielickich nagrobków.

Przed II wojna swiatowa Masiewo bylo duza, liczaca ponad 200 chalup wsia, w której znajdowaly sie az dwie zydowskie karczmy. Ludnosc osady utrzymywala sie z pracy na roli i w lesie. Mieszkancy, w zdecydowanej wiekszosci prawoslawni, uczeszczali na nabozenstwa do pobliskiej cerkwii znajdujacej sie w Cihavolji. Obecnie zarówno cerkiew, jaki i cmentarz, na którym znajduja sie groby bylych mieszkanców Masiewa, znajduja sie po stronie bialoruskiej.

W lipcu 1941 roku, w ramach akcji tzw. “oczyszczania Puszczy Bialowieskiej” inspirowanej przez Goeringa, hitlerowcy wysiedlili wszystkich mieszkanców Masiewa i spalili zabudowania wsi. Chodzilo o utworzenie wokól Puszczy strefy niezamieszkalej, aby utrudnic dzialalnosc partyzantom. Ludnosc wysiedlona zostala kilkaset kilometrów na wschód. Do 1944 roku wies pozostala bezludna.

Po wojnie tylko ok 1/3 bylych mieszkanców powrócilo do Masiewa, odbudowujac spalone przez Niemców gospodarstwa. Rozwijalo sie rolnictwo, glównie jednak na wlasne potrzeby bo podstawowym zródlem utrzymania mieszkanców Masiewa byl zawsze las. Praca przy jego pielegnacji i wyrebie, zbieranie runa lesnego, poroza, obróbka drewna - to tradycyjne zajecia miejscowych od ponad 250 lat. Jednoczesnie jednak ten proces spowodowal, ze tutejsza wies zachowala swój wyglad sprzed kilkudziesieciu lat. Jest to przyklad miejsca w którym zatrzymal sie czas, utrwalajac to co najcenniejsze: piekna i malownicza drewniana zabudowe, kamienny bruk wiejskiej drogi, tradycyjne stosunki spoleczne, a wszystko to zatopione we wspanialej przyrodzie Puszczy Bialowieskiej. Architektura

Mimo ze oryginalna przedwojenna zabudowa Masiewa splonela w 1941 roku, juz kilka lat pózniej drewniane gospodarstwa zostaly odbudowane dokladnie w tym samym stylu przez powracajacych z wygnania mieszkanców. Wioska tonie w zieleni starych drzew, ponad 90% domostw to stare, drewniane chalupy, w wiekszosci zadbane, z obowiazkowymi ogródkami, okolonymi drewnianymi plotami.Drewniane sa zreszta cale obejscia: obory, chlewy, stodoly, piwniczki. Nad niejedna studnia pochyla sie jeszcze zuraw. Wsród lak widoczne sa drewniane brogi. Cala wies zachowala klasyczny uklad szeregówki, datujacy sie z czasów reformy gospodarczej przeprowadzonej w XVI wieku przez Królowa Bone (tzw. pomiara wlóczna). Dlugie i waskie siedliska oparte sa z jednej strony o glówna, brukowana droge wiejska, a od strony pól i lak ogranicza ja droga zastodolna, zwana tez zagumienna.

Wsród innych wsi Podlasia Masiewo wyróznia sie przede wszystkim jednolita, stara zabudowa drewniana, wsród której, jak dotad, znajduje sie tylko kilka pojedynczych murowanych budynków. O charakterze miejscowosci decyduje jej oryginalna wiejska architektura, zadko spotykana na taka skale na pozostalych terenach, oraz wyjatkowe polozenie na polanie w srodku Puszczy. Niewiele juz takich miejsc w naszym kraju, ten kto pragnie zobaczyc prawdziwa dawna wies, taka sprzed kilkudziesieciu lat, a nawet z ubieglego stulecia, powinien tu przyjechac – to jedna z ostatnich szans aby obejrzec ginacy juz bezpowrotnie swiat...

Puszcza Bialowieska, Stare Masiewo, Masiewo, Agroturystyka, Noclegi Bialowieza, Agroturystyka Bialowieza, Kwatery Bialowieza, Gospodarstwo Agroturystyczne, Agrowczasy

Witamy w Starym Masiewie, drewnianej wiosce polozonej na duzej polanie w samym sercu Puszczy Bialowieskiej. Tu konczy sie droga, tu zatrzymal sie czas… Otoczona Bialowieskim Parkiem Narodowym wies lezy na wschodnich kresach dzisiejszej Polski, tuz przy granicy z Bialorusia, która po II wojnie swiatowej podzielila królewska Puszcze na pól. W przeciwienstwie do pobliskiej Bialowiezy, przylegajacej do obszaru ochrony scislej który w ograniczonym stopniu mozna zwiedzac wylacznie z przewodnikiem, w Starym Masiewie krzyzuja sie liczne piesze i rowerowe szlaki turystyczne, prowadzace do najciekawszych zakatków jedynego w Europie pierwotnego lasu. Piekna, oryginalna drewniana zabudowa, wszechobecna przyroda w swej najczystszej postaci, pobliska ostoja zubrów, pozostalosci niemieckiego cmentarza z przelomu XIX/XX wieku, stacja i skansen puszczanskiej kolejki waskotorowej – to tylko niektóre z miejscowych atrakcji. Ale tego, czego nie odda zaden opis trzeba doswiadczyc samemu: totalnej ciszy, spokoju, poczucia oderwania od cywilizacji, zgielku, pospiechu ... spotkanie z lokalna kultura, skupienie sie na tu i teraz w obliczu monumentalnej przyrody i wielowiekowej historii tych okolic ...

Zapraszamy do miejsca, którego magia przemówi do wszystkich, którzy beda mieli szczescie sie tu znalezc.

Kategoria Turystyka

Park Kaprysów oraz otaczająca go strefa zielona położone są w pobliżu wytyczonej pięknymi drzewami Alameda de Osuna, w dzielnicy Baraja, w północnej części Madrytu. Projekt utworzenia tu parku złożyła księżna Osuny, a jego wykonanie datuje się na lata 1787 – 1839. Ostatecznie park objął teren 14 hektarów. [Ogród położony jest w lubianej i często odwiedzanej przez turystów dzielnicy, gdzie znaleźć możemy wiele tanich hotelów oraz baz noclegowych a także miłych restauracji i kawiarni.] Nazywany jest jednym z najpiękniejszych i najbardziej niezwykłych parków Madrytu. W jego narożnikach utworzono tematyczne zakątki. Kamienne monumenty przypominające pozostałości po starożytnych świątyniach. Nazwane one zostały placami: Kaprysów (El Capricho), Pałacu (el Palacio), Stawów (el Estanque) oraz Plac Cesarski (la plaza de los Emperadores). Znaleźć możemy także piękne fontanny – Delfinów (los Delfines) i Żab (las Ranas).Park odzwierciedla różnorodne style wpływów artystycznych projektantów z Anglii, Francji oraz Włoch. Tutaj znajdziemy także jedyny ogród romantyczny w całym Madrycie, w którym mieści się labirynt krzewów, pałacyk i mała kaplica oraz piękna sala balowa, przy której znajdują się sadzawki często odwiedzane przez łabędzie i kaczki.Małżeństwo Maríi Josefy Pimentel z księciem Osuny - Pedro Téllez-Girón przypieczętowało jej wysoką pozycję społeczną oraz otworzyło nowe drzwi na jej artystyczne i kulturalne idee. W 1783 roku wpływowa para wykupiła ziemie pod Madrytem, aby utworzyć tu tereny rekreacyjne. W rok później architekt królewski, Pablo Boutelou, przedstawił wstępny projekt ogrodu. Obecne tu także francuskie akcenty zawdzięczamy architektowi przysłanemu wprost z francuskiego dworu - Jean-Baptiste Mulot. Budowę rozpoczęto w 1787 roku, jednak inicjatorzy wspaniałego projektu nigdy nie zobaczyli jego wyników, gdyż zmarli w 1834 roku. Prace na terenie oficjalnie zostały ukończone w pięć lat później.Księżna postulowała utworzenie sadzawek (stawów), które podążając za głównym kanałem wodnym łączyłyby go z salą balową, gdzie niejednokrotnie odbywały się wspaniałe uroczystości i gromadziła się arystokracja. Budynek ustawiono na niewielkim podwyższeniu, z którego przyziemnej jamy groźnie wygląda kamienny dzik, uważnie obserwując gości. Nie brakuje tu także tysięcy lilii, które były ulubionymi kwiatami księżnej.W 1808 roku Hiszpanię zalała fala francuska, a generał Agustín Belliard postanowił zaadaptować park na użytek rozrywek swojego wojska, co wiązało się z niemal całkowitym jego zdemolowaniem. Po powrocie rodziny książęcej do władzy nad terenami Osuny przywrócili oni dawny wygląd i charakter tego miejsca, w czym niewątpliwie pomógł architekt Martín López Aguado. Wówczas powstały także cztery kolumny, swoją ornamentyką nawiązujące do symboliki czterech pór roku.Po śmierci Księcia i Księżnej władzę nad Osuną oraz parkiem przejął ich wnuk, Pedro Alcántara, który zlecił Aguado projekt specjalnego miejsca, które upamiętniałoby pamięć jego babki. W 1844 pieczę nad parkiem przejął brat Pedra, który ostatecznie zakończył proces twórczy ogrodu. Podczas Wojny Domowej utworzono tu specjalne korytarze podziemne, w których chronili się żołnierze pod dowództwem generała Miaja.Władze Madrytu wykupiły park z przyległościami w roku 1974 i w ponad 10 lat później ogłosiły go jednym z najważniejszych zabytków kulturalnych miasta.Zwiedzając zabytki Madrytu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Madrycie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.-------------------------------- Nota o prawie autorskim. ----------------------------------Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Madryt www.InformacjaHotelowa.pl. “Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Kategoria Turystyka

W roku 1561 król habsburski Filip II postanowił przenieść się wraz z całym dworem do Madrytu. Co prawda to Sewilla miała sprawować władzę nad hiszpańskimi koloniami i polityką, ale de facto Madryt kontrolował Sewillę. Rok 1561 uznaje się zatem za oficjalne przeniesienie stolicy właśnie do Madrytu. Stolica to jednak przecież nie tylko dwór i obecność króla – to cała otoczka odpowiedni wygląd, status miasta. Król postanowi zatem stworzyć Madrytowi odpowiednie miejsce dla nowego życia. Na to miejsce wybrał sobie średniowieczny rynek, który do niedawna usytuowany poza murami teraz miał stać się centralnym punktem spotkań i uroczystości – tych oficjalnych, jak i tych służących rozrywce.Zanim prace nad przystosowaniem terenu się rozpoczęły, król przeprowadził rozmowę ze słynnym architektem, Juan de Herrera, przedstawiając mu swój plan adaptacji zniszczonego już i zabałaganionego targowiska, jakim było Plaza del Arrabal. Jak to jednak bywa z niesprecyzowanymi pomysłami, projekt nie ruszył od razu, ale przeczekać musiał aż do decyzji następcy Filipa II – Filipa III, który w 1617 roku zatrudnił architekta Juan Gomez de Mora. Prace ruszyły od razu i już w 1619 roku oddano plac otoczony portykami. Wiek XVII i drewniane budownictwo, wojny i zamieszki nie przyczyniły się niestety do jego zbytniego rozwoju. Większość otaczających teren budynków spłonęło w nagłych pożarach. Za odbudowę i ulepszenie Plaza Mayor wziął się od roku 1790 Juan de Villanueva, któremu zawdzięczamy dzisiejszy wygląd tego jednego z najpopularniejszych i najpiękniejszych miejsc w Madrycie, a może nawet w Hiszpanii. Z nazwisk ważnych dla historii placu wymienić należy jeszcze Juan de Bolonia, który zaprojektował pomnik Filipa III na koniu, który dopiero od 1848 roku znajduje się w centralnym punkcie placu, choć powstał już w 1616 roku.Jak widać sama nazwa placu zmieniła się przez lata – początkowo nazywany „del Arrabal” przemianowany został na „Mayor”. To jednak nie jedyne określenia. W 1812 roku wydany został dekret w myśl którego wszystkie większe place i rynki hiszpańskie nazwane być miały „Plaza de la Constitución”. W Madrycie jednak nazwa ta utrzymała się niedługo, gdyż już w 1814 roku istniał on popularnie jako „Plaza Real”. Bitwa o nazwę trwała z przerwami praktycznie aż do Hiszpańskiej Wojny Domowej, stąd w XIX i XX wiecznych dokumentach możemy napotkać wymienione już wersje obok „Plaza de la Republica”.Plac służył wielu celom. Odbywały się tu tak walki byków, jak i uliczne święta połączone z zabawami, organizowano targi handlowe, ale także publiczne egzekucje. Okrutnym praktykom palenia żywcem heretyków czy kamienowania czarownic służył Plac zwłaszcza w czasach nasilonej Hiszpańskiej Inkwizycji (wiek XV, zwłaszcza czasy panowania ortodoksyjnych katolików – Ferdynanda i Izabeli). Takie auto de fe z 30 czerwca1680 roku uwiecznione zostało chociażby przez Francisco Ricci, na obrazie z 1683, dzięki czemu zobaczyć możemy nie tylko jak wyglądała taka „chrystianizacja” ale także konstrukcję XVII wiecznego placu. Ponadto to właśnie tu koronowano królów, odczytywano królewskie obwieszczenia, a wędrowne trupy teatralne wystawiały swoje sztuki. 21 październik 1621 roku ścięty tu został Rodrigo Calderón, hrabia Oliva.Dzisiaj w okalających plac pięciopiętrowych, pięknie zdobionych kamienicach mieszczą się sklepy, kawiarnie i restauracje, turystów przyciągają liczne kramiki z pamiątkami, ale także organizowane tu nadal święta i festyny, z którego najpiękniejszym i najciekawszym jest ten na cześć św. Izydora – patrona Madrytu. Plac ma kształty prostokąta długiego na 129 metrów i szerokiego na 94 metry, otaczające go zabytkowe kamienice dekorują kamienne balkony. Niedaleko mieści się inny ważny dla miasta plac – del Sol. [Usytuowanie w ścisłym centrum miasta daje turystom możliwość szybkiej komunikacji pomiędzy licznymi hotelami i pensjonatami a ciekawymi zabytkami.]Zwiedzając zabytki Madrytu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Madrycie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.-------------------------------- Nota o prawie autorskim. ----------------------------------Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Madryt www.InformacjaHotelowa.pl. “Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Kategoria Turystyka

Brama Alcala to jeden z najpopularniejszych i najbardziej rozpoznawalnych zabytków Madrytu. Ta wolnostojąca, kamienna brama prowadzi do Plaza de la Independencia (Plac Niepodległości), niedaleko stąd znajduje się także Parque del Buen Retiro (Ogrody, Park Przyjemnego Odpoczynku) i Plaza de Cibeles – z niezwykłą fontanną poświęconą bogini płodności, Kybele, a wszystko w spacerowych odległościach od zabytkowego centrum miasta [oraz licznych tanich hoteli i pensjonatów czy restauracji]. Brama wybudowana została z rozkazu króla Karola III, a zaprojektowana przez samego Francesco Sabatiniego. Tak jak i ulica, przy której znajduje się też Plac, swoją nazwę wzięła od drogi, jaka prowadziła tędy do zabytkowego miasta Alcala de Henares.Przed powstaniem znanej nam dziś Bramy istniała jeszcze inna, którą usytuowalibyśmy na moście trochę powyżej ulicy Alfonsa XII. Powstała ona w 1599 roku, specjalnie z okazji przyjazdu Małgorzaty Habsburg (zwanej Austriaczką lub Styryjską) na jej ślub z królem Filipem III. Boczne wejścia składały się z łuku głównego i dwóch mniejszych. Przy centralnym wejściu umieszczono rzeźbę Najświętszej Marii Panny z Mercedes, natomiast przy bocznych – świętych Pedro Nolasco i Mariany de Jesus. Brama została zlikwidowana w 1764 roku z racji na przebudowę okolicy oraz unowocześnianie ulicy Alcala. Stanowiła ona przez dłuższy czas jedno z pięciu głównych wjazdów do miasta i wchodziła w skład murów otaczających je.9 grudnia 1759 roku do Madrytu uroczyście przez Starą Bramę wjechał król Karol III. W niedługo potem postanowił on rozebrać kamienne wejście tworząc nowe, które byłoby bardziej reprezentatywne dla miasta. W duchu przebudowy powstały wówczas także Ogród Botaniczny czy wspomniane już Źródła Kybelei i Neptuna. Projektów Nowej Bramy napłynęło do króla kilka – między innymi od Ventura Rodríguez’a i José de Hermosilla, ale ostatecznie zdecydował się on na wizję Sabatiniego. Styl neoklasyczny oraz wysokość około dwudziestu metrów widać okazała się wystarczająco reprezentatywna jak na stolicę Hiszpanii. Ciekawym rozwiązaniem było połączenie konstrukcji kolumn z pilastrami, dzięki czemu fasady bramy nie są identyczne. Uroczysta inauguracja odbyła się w 1788 roku, a funkcję autentycznej bramy wjazdowej pełniła aż do roku 1869.Brama stworzona z granitu dzieli się na pięć wejść. Trzy z nich (centralne) posiadają sklepienie łukowe, u szczytu których wyrzeźbione zostały lwie głowy, dwa pozostałe (skrajne) to wejścia prostokątne ozdobione wyrzeźbionymi rogami obfitości, projektu Roberto Michel’a. Przejścia te służyć miały uświetnieniu przyjazdu ważnych osobistości, dlatego zamknięte były na co dzień tak dla mieszkańców, jak i dla zwykłych przyjezdnych. Wszystkie kolumno-pilastry ustawione są na cokołach i przedstawiają joński typ zdobienia, z charakterystycznymi zwiniętymi rogami w kapitelach. Centralny łuk w obydwu fasadach posiada wyrytą inskrypcję łacińską: Rege Carolo III. Anno MDCCLXXVIII, co oznacza „Za panowania Króla Karola III, rok 1778”. Elementy zdobnicze, jak figury dzieci (po cztery z każdej strony) i inne, mają wydźwięk symboliczny, co wiąże się bardziej z ideami barokowymi.W 1993 roku Brama Alcala przeszła przez najpoważniejsze prace renowacyjne w całej swojej historii. Na czas prac budynek przykryty został płachtami prezentującymi grafiki popularnego hiszpańskiego satyryka - Antonio Mingote. Od 2006 roku trwały prace nad przebudową Placu Niepodległości, dzięki czemu obecnie tak sam Plac jak i okolica, a zwłaszcza Brama są bardziej dostępne, gdyż teren ten zamieniono w swoisty deptak, zamknięty dla ruchu ulicznego. Warto przyjechać do Madrytu w czasie Świąt Bożego Narodzenia, aby zobaczyć Betlejemską Szopkę, jaką Władze Miasta tworzą pod głównym łukiem co roku.Zwiedzając zabytki Madrytu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Madrycie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.-------------------------------- Nota o prawie autorskim. ----------------------------------Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Madryt www.InformacjaHotelowa.pl. “Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Kategoria Turystyka

Obok niezliczonych sakralnych bądź świeckich, z pewnością wiekowych i głęboko historycznych zabytków Pragi, w czasie zwiedzania stolicy Czech napotkamy także na przejaw architektury współczesnej, awangardowej, cieszącej oko i pozornie przeczącej prawom grawitacji. Jednym z takich obiektów jest tzw. „Tańczący dom” - Tančící dům – znany również jako Ginger i Fred – od sławnej tancerki Ginger Rogers i jej partnera Freda Astaire’a (i filmu Federico Felliniego o parze tancerzy).„Tańczący dom” został postawiony w 1996 roku w dzielnicy Nové Město położonej na prawym brzegu Wełtawy. Geneza jego nazwy jest bardzo prosta – swoim wyglądem sprawia wrażenie tańczącego człowieka. A właściwie tańczącej pary – kobiety obejmowanej przez mężczyznę. Reprezentuje on styl architektoniczny zwany dekonstruktywizmem, kontynuuje więc „tradycję” postmodernistyczną. Cechą charakterystyczną tego stylu jest wykorzystanie dużych ilości krzywych, zaburzających typową bryłę budynków. Taki też jest „Tańczący dom”, który wygląda jakby zamiast z cegieł, szkła i metalu zbudowany został z plasteliny i wymodelowany wedle wyobraźni i fanaberii jego twórcy.Wbrew pozorom jednak nie razi on swoją innością i osobliwością w porównaniu z pozostałymi budynkami tej części Pragi, z czasów secesji, neobaroku i neogotyku. Wykonany nowocześnie, ale z właściwym profesjonalistom wyczuciem smaku, subtelnie wtapia się w starsze od siebie tło. Dzięki temu nie niszczy krajobrazu, a wręcz wzbogaca go i powoli staje się rozpoznawalnym symbolem Novégo Města.Profesjonalistami, którzy stworzyli to osobliwe i piękne dzieło, są architekci Vlado Milunića i Frank Gehry. Milunić jest architektem chorwackiego pochodzenia, a Frank Gehry, a właściwie Ephraim Goldberg to amerykański architekt pochodzenia kanadyjsko-żydowskiego, laureat Pritzkera - prestiżowej nagrody dla architektów z 1989 roku. Do jego dzieł należą też wieżowiec Gehry-Tower w Hanowerze, futurystyczne Muzeum Guggenheima w Bilbao czy centrum mediów Neue Zollhof w Düsseldorfie. Gehry chciał podobno stworzyć podobny obiekt w Warszawie, jednak obawy o śmiałe wizje architekta ówczesnych władz, nie pozwoliły mu na zrealizowanie tego projektu.Budowę „Tańczącego domu” rozpoczęto w 1994 roku i ukończono dwa lata później. W tych czasach wygląd budynku budził wiele kontrowersji. Ówczesny prezydent Czech, Vaclav Havel, marzył by dom stał się miejscem ekspansji kultury. Te plany nie zostały zrealizowane. W chwili obecnej na szczycie budynku znajduje się francuska restauracja z zachwycającym widokiem na miasto, a wewnątrz niego kilka biur różnych firm. Gdy opadły emocje i ucichły głosy dyskusji na temat nowego tworu na praskich ulicach, gdy Ginger i Fred wtopił się w krajobraz nowej dzielnicy, Czeski Bank Narodowy wybił złote monety z jego „wizerunkiem”. „Tańczący dom” znajduje się na rogu bulwaru Rasinovo i ulicy Resslova, niedaleko stacji metra. To jedno z ruchliwszych miejsc w tej części miasta dlatego podobno cyrkulacja powietrza nie sprzyja długiemu przebywaniu wewnątrz budynku. [Można go za to podziwiać z jednego z wielu hoteli okolicznej bazy turystycznej]. Nieważne tak naprawdę co jest wewnątrz domu. Najważniejszy jest jego zewnętrzny wygląd, któremu warto się przyjrzeć, by uświadomić sobie, że nie ma rzeczy niemożliwych.Zwiedzając zabytki Pragi warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Pradze oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.-------------------------------- Nota o prawie autorskim. ----------------------------------Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Praga www.InformacjaHotelowa.pl. “Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Kategoria Turystyka

Największa budowla w Pradze to nie kościół, ratusz czy zabytkowy zamek, ale – jak w większości innych miast – wieża telewizyjna Žižkov o konstrukcji na tyle oryginalnej, że chronionej patentem.Wieżę budowano od roku 1985 do 1992, na podstawie planów stworzonych przez architektów Václava Aulický, Jiří Kozáka i Alexa Béma. Jej wysokość to 216 metrów – plus 15 metrowe fundamenty. Posiada też trzy filary – każdy po 134 m wysokości i od 4,8 do 6,4 metra (jeden z filarów) średnicy. Właśnie w tym szerszym filarze znajdują się dwie szybkobieżne windy, poruszające się z prędkością 4 m/s. W pozostałych znajdziemy windę towarową i schody, służące za wyjście awaryjne. Całość waży 11800 ton. Pomysł wybudowania nadajnika powstał jeszcze w okresie komunizmu, bo w 1978 roku. Od początku wieża budziła sporo kontrowersji. Po pierwsze: postawiono ją na terenie dawnego cmentarza żydowskiego. Po drugie: mieszkańcom dzielnicy Žižkov nie podobał się jej futurystyczny wygląd. Po trzecie wreszcie: obawiano się problemów związanych ze szkodliwym wpływem fal elektromagnetycznych. Krążyły też pogłoski, że wieża ta ma uruchomić technologię zakłócania radiowych fal z Zachodu – między innymi rozgłośni Radio Wolna Europa tudzież o wykorzystywaniu jej do celów wojennych. Niechęć budził jej brutalistyczny styl (brutalizmem określa się nurt architektury późnego modernizmu), miała być bowiem kolejnym z przejawów komunistycznej megalomanii widocznej w praskim pejzażu. To wszystko sprawia zresztą, że Czechom trudno zrozumieć fascynację budowlą u przyjezdnych, szczególnie z zachodniej Europy i Ameryki Północnej. Konstrukcja nadajnika – z daleka przypominającego ustawiony pionowo prom kosmiczny – jest nietypowa. We wspomnianych już trzech filarach znajdują się pomieszczenia transmisyjne, restauracja, kawiarnia i trzy pokoje obserwacyjne. Punkty widokowe mieszczą się na wysokości stu metrów, a restauracja – 63. Wieża używana jest także do obserwacji meteorologicznych i astronomicznych, jest też uwzględniona w rankingu najwyższych wież świata - World Federation of Great Towers – obok pekińskiej Central TV Tower czy berlińskiego Fernsehturm. W rankingu tym zajmuje pozycje 21. W 2000 roku, czeski artysta David Černý, który słynie z tego, iż jego prace umieszczane w miejscach publicznych z reguły budzą kontrowersje (takie zresztą są jego założenia), zamontował na wieży Miminki – rzeźby raczkujących dzieci, wspinających się po filarach nadajnika. Jak nietrudno się domyślić i ten pomysł nie spotkał się z przychylną aprobatą ogółu. Wielu Czechów jest zdania, iż rzeźby umniejszają wartości architektonicznej wieży i psują jej skupiający się na intensywnej eksploracji osiągnięć technologicznych styl hi-tech. Równie wiele osób pochwaliło jednak ten pomysł, dlatego też w 2001 roku rzeźby powróciły na filary jako permanentna instalacja.Z wieży telewizyjnej Žižkov nadaje 7 stacji radiowych i 4 telewizyjne, dostawcy telefonii komórkowej, dzięki jej nadajnikowi komunikują się także służby bezpieczeństwa. Wieżę zwiedzać można od godz. 10.00 do 23.30, w jej pobliżu znajduje się parking strzeżony, możliwe jest też zwiedzanie grupowe z przewodnikiem. [Spragnieni dłuższej obecności w pobliżu obiektu, mogą skorzystać z bogatej oferty pobliskiej bazy noclegowej]Zwiedzając zabytki Pragi warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Pradze oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.-------------------------------- Nota o prawie autorskim. ----------------------------------Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Praga www.InformacjaHotelowa.pl. “Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Kategoria Turystyka

Nieczęsto się zdarza, by zabytkowy budynek – pozostałość po monarchicznej świetności państwa – znalazł się w księdze rekordów Guinessa. Zamkowi na Hradczanach się to udało – według tejże księgi jest to największy na świecie – pod względem zajmowanej powierzchni – obiekt zamkowy.Istotnie, zważywszy na fakt, iż w teren zamku wchodzą trzy kościoły – w tym siedziba arcybiskupa praskiego, Katedra św. Wita – sześć pałaców (w tym Stary pałac królewski, Belweder królowej Anny, Pałac Lobkovicki i nowy pałac królewski), a także wieża Daliborka, wieża prochowa i Złota Uliczka oraz piękny ogród Jelení příkop – tytuł ten wydaje się być jak najbardziej słuszny.Historia zamku rozpoczęła się w czasach zamierzchłych, bp pod koniec IX wieku, kiedy pierwszy historyczny książę przemyślidzki Borzywoj I przeniósł swoją siedzibę z Lewego Hradca na wzgórze nad Wełtawą. W to samo miejsce, gdzie odbywały się plemienne i pogańskie zgromadzenia Czechów – na wzgórzu zwanym Žiži. Borzywoj nakazał zbudować tu kościółek pod wezwaniem Marii Panny i miejsce, w którym zasiadał każdy z kolejnych nowych książąt. Budowę właściwego zamku rozpoczął jednak najprawdopodobniej syn Borzywoja - Spitygniew I. Za jego czasów budynek otoczono rowem i drewnianą palisadą na szańcach. Od drugiej połowy X w. rolę głównego kościoła pełnił drugi wybudowany – pod wezwaniem św. Jerzego. Następnie, za panowania Księcia Wacława stworzono rotundę św. Wita, w której przechowywane były relikwie. Później – po założeniu tu diecezji – rotunda zyskała status katedralny. Warto zaznaczyć, że surowcem, z którego budowano wtedy obiekty religijne był kamień. Budynki królewskie natomiast tworzone były jeszcze z drewna. Kilkadziesiąt lat później przy kościele św. Jerzego założono żeński klasztor benedyktynek. Podczas rządów pierwszego króla czeskiego - Wratysława II – zamek wciąż się rozwijał. Fortyfikacja z drewna została zastąpiona nowszą, kamienną, wybudowano też trzy wieże – w tym Białą, do której dotrzemy spacerując po Złotej Uliczce. W wieku XI zburzono rotundę św Wita i w jej miejscu zaczęto budować obiekt, który dziś znamy jako katedrę św. Wita – imponujący przykład gotyckiej architektury. W tym czasie też wreszcie drewniany pałac zastąpiono murowanym i jego styl architektoniczny zmieniał się wraz z kolejnymi władcami, którzy go rozbudowywali. W chwili obecnej w zamku znajduje się kilka muzeów, w tym Muzeum Narodowe z kolekcją czeskiej sztuki barokowej i manierycznej, wystawą dedykowaną historii Czech, Muzeum Zabawek i kolekcja obrazów Rudolfa II, przedstawiająca historię samego zamku. Odbywa się tu też co roku letni festiwal szekspirowski, pokoje zamku wykorzystywane są też jako sale koncertowe.Turyści odwiedzający praski zamek mogą też podziwiać ceremonię zmiany warty (podobnie jak w brytyjskim Buckingham Palace) co godzinę. Przez dwa dni w roku do zwiedzania udostępniane są pokoje gościnne, które przez resztę czasu zajmuje administracja prezydenta. Dokładne obejrzenie zamku w ciągu jednego dnia może być dość trudne, zwłaszcza, że by dowiedzieć się więcej warto skorzystać z usług przewodnika, który przedstawi nam istotne szczegóły na temat tego, co widzimy. [W pobliżu zamku znajduje się bogata oferta bazy noclegowej, dlatego można z niej skorzystać jeżeli jesteśmy zainteresowani kilkudniowym zwiedzaniem]Zwiedzając zabytki Pragi warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Pradze oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.-------------------------------- Nota o prawie autorskim. ----------------------------------Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Praga www.InformacjaHotelowa.pl. “Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Kategoria Turystyka

Nieczęsto się zdarza, by zabytkowy budynek – pozostałość po monarchicznej świetności państwa – znalazł się w księdze rekordów Guinessa. Zamkowi na Hradczanach się to udało – według tejże księgi jest to największy na świecie – pod względem zajmowanej powierzchni – obiekt zamkowy.Istotnie, zważywszy na fakt, iż w teren zamku wchodzą trzy kościoły – w tym siedziba arcybiskupa praskiego, Katedra św. Wita – sześć pałaców (w tym Stary pałac królewski, Belweder królowej Anny, Pałac Lobkovicki i nowy pałac królewski), a także wieża Daliborka, wieża prochowa i Złota Uliczka oraz piękny ogród Jelení příkop – tytuł ten wydaje się być jak najbardziej słuszny.Historia zamku rozpoczęła się w czasach zamierzchłych, bp pod koniec IX wieku, kiedy pierwszy historyczny książę przemyślidzki Borzywoj I przeniósł swoją siedzibę z Lewego Hradca na wzgórze nad Wełtawą. W to samo miejsce, gdzie odbywały się plemienne i pogańskie zgromadzenia Czechów – na wzgórzu zwanym Žiži. Borzywoj nakazał zbudować tu kościółek pod wezwaniem Marii Panny i miejsce, w którym zasiadał każdy z kolejnych nowych książąt. Budowę właściwego zamku rozpoczął jednak najprawdopodobniej syn Borzywoja - Spitygniew I. Za jego czasów budynek otoczono rowem i drewnianą palisadą na szańcach. Od drugiej połowy X w. rolę głównego kościoła pełnił drugi wybudowany – pod wezwaniem św. Jerzego. Następnie, za panowania Księcia Wacława stworzono rotundę św. Wita, w której przechowywane były relikwie. Później – po założeniu tu diecezji – rotunda zyskała status katedralny. Warto zaznaczyć, że surowcem, z którego budowano wtedy obiekty religijne był kamień. Budynki królewskie natomiast tworzone były jeszcze z drewna. Kilkadziesiąt lat później przy kościele św. Jerzego założono żeński klasztor benedyktynek. Podczas rządów pierwszego króla czeskiego - Wratysława II – zamek wciąż się rozwijał. Fortyfikacja z drewna została zastąpiona nowszą, kamienną, wybudowano też trzy wieże – w tym Białą, do której dotrzemy spacerując po Złotej Uliczce. W wieku XI zburzono rotundę św Wita i w jej miejscu zaczęto budować obiekt, który dziś znamy jako katedrę św. Wita – imponujący przykład gotyckiej architektury. W tym czasie też wreszcie drewniany pałac zastąpiono murowanym i jego styl architektoniczny zmieniał się wraz z kolejnymi władcami, którzy go rozbudowywali. W chwili obecnej w zamku znajduje się kilka muzeów, w tym Muzeum Narodowe z kolekcją czeskiej sztuki barokowej i manierycznej, wystawą dedykowaną historii Czech, Muzeum Zabawek i kolekcja obrazów Rudolfa II, przedstawiająca historię samego zamku. Odbywa się tu też co roku letni festiwal szekspirowski, pokoje zamku wykorzystywane są też jako sale koncertowe.Turyści odwiedzający praski zamek mogą też podziwiać ceremonię zmiany warty (podobnie jak w brytyjskim Buckingham Palace) co godzinę. Przez dwa dni w roku do zwiedzania udostępniane są pokoje gościnne, które przez resztę czasu zajmuje administracja prezydenta. Dokładne obejrzenie zamku w ciągu jednego dnia może być dość trudne, zwłaszcza, że by dowiedzieć się więcej warto skorzystać z usług przewodnika, który przedstawi nam istotne szczegóły na temat tego, co widzimy. [W pobliżu zamku znajduje się bogata oferta bazy noclegowej, dlatego można z niej skorzystać jeżeli jesteśmy zainteresowani kilkudniowym zwiedzaniem]Zwiedzając zabytki Pragi warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Pradze oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.-------------------------------- Nota o prawie autorskim. ----------------------------------Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Praga www.InformacjaHotelowa.pl. “Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Kategoria Turystyka

London Heathrow Airport lub po prostu Heathrow (IATA: LHR, ICAO: EGLL) jest prominentnym lotniskiem w Londynie i w całej Wielkiej Brytanii. Jest także jednym najczęściej odwiedzanych lotnisk w Europie, na którym możemy spotkać najbardziej międzynarodową grupę pasażerów na świecie. Londyńskie lotnisko jest bowiem często nie tylko celem podróży, ale także miejscem przesiadki do lotów w najbardziej odległe zakątki globu – jak Islandia czy Daleki Wschód. Lotnisko Heathrow obsługiwane jest przez British Airports Authority, przewoźnika z tradycjami, właściciela siedmiu lotnisk brytyjskich. Heathrow jest także centrum linii British Airways, Virgin Atlantic Airways oraz British Midland Airways Limited (BMI). Położone jest 24 kilometry (15 mil) na wschód od Londynu, posiada dwa równoległe pasy startowe (wschód-zachód) plus jeden krótki (oznaczony numerem 23), z którego samoloty startują podczas silnych wiatrów (choć od niedawna służy głównie za postój taksówek) i cztery terminale. Piąty terminal jest aktualnie w fazie budowy, ale jego otwarcie zaplanowano już na marzec 2008 roku. Na Heathrow planowane są także inne modernizacje: istnieje zamiar przebudowania i odnowienia pozostałych czterech terminali czy stworzenia dodatkowych pasów startowych. W trakcie czterech lat (od 2008-2012) mają być zburzone terminale 1 i 2, które zastąpi Heathrow East – nowoczesny architektonicznie budynek, mający zapewnić pasażerom maksimum komfortu podróży. W czasach pierwszej wojny światowej Heathrow było miejscem przylotów i odlotów lotnicta wojskowego Wielkiej Brytanii. Loty cywilne z tego miejsca rozpoczęto dopiero w 1946 roku. Pierwszym takim rejsem był lot do Buenos Aires przez Lizbonę. 31 maja 1946 roku nastąpiło oficjalne otwarcie Heathrow dla cywilnych lotów pasażerskich.Pierwszą płytkę pod nowoczesny pas lotu, ceremonialnie położyła królowa Elżbieta II w 1956 roku. Ona też otworzyła pierwszy terminal, wtedy znany jako Europa Building, dziś jako Terminal 2 (jeden z tych, które – jak wspomnieliśmy wcześniej – mają zostać wyburzone w najbliższym czasie). 1 kwietnia 1955 roku otwarto zaprojektowaną przez Fredericka Gibberda, niemal 40 metrową wieżę kontroli, która zastąpiła starą wieżę RAF (Royal Air Force). W roku 1977 przedłużono londyńskie metro o drogę do Heathrow bezpośrednio z centrum miasta (konkretnie dzięki linii Piccadilly Line). Ponad dwadzieścia lat później powstała też specjalna kolejka dowożąca pasażerów na miejsce - Heathrow Express. Liczba gości lotniska stale się powiększała, więc konieczna była budowa kolejnego terminalu. W 1986 roku książę i księżna Walii otworzyli czwarty terminal na Heathrow. Dziś z Heathrow odlatują samoloty 90 linii. Między innymi British Airways, LOT, Air France, Lufthansa, Alitalia. Loty odbywają się w 170 kierunkach świata, m.in. do Irlandii, na Bliski Wschód, do Japonii, na Cypr, Islandię, do Stanów Zjednoczonych, Polski, Grecji i Rosji. Rocznie Heathrow odwiedza niemal 70 milionów pasażerów, z których tylko 11 procent podróżuje po Wielkiej Brytanii, a prawie połowa wybiera się w bardzo dalekie trasy.

Kategoria Turystyka

Krakowski port lotniczy (lub Kraków Airport; kod IATA: KRK, kod ICAO: EPKK) mieści się niedaleko bazy wojskowej w Balicach, nieco ponad 10 kilometrów od jednego z najczęściej odwiedzanego przez turystów i największego miasta Polski – Krakowa.Historia cywilnego lotniska na przeloty pasażerskie oraz handlowe w Balicach rozpoczyna się w roku 1964, kiedy Ministerstwo Obrony Narodowej postanowiło przeznaczyć część istniejącego tu lotniska wojskowego przeznaczyć na cele cywilne. Pierwszy budynek dworca pasażerskiego został oddany do użytku w cztery lata później, w tym roku także lotnisko zostało wyposażone w precyzyjny radar PAR-T3. W kolejnych latach lotnisko było stopniowo wyposażane w konieczne elementy, jak oświetlenie pasa startowego czy strażnica przeciw pożarowa. Od roku 1989 ruszyły prace nad rozbudową i przystosowaniem dworca do większej przepustowości pasażerów i tak w 93 roku oddano pierwszą wersję terminala, który był stopniowo rozbudowywany na potrzeby międzynarodowego, zwiększającego się ruchu. Pod opiekę patrona, Papieża Jana Pawała II, terminal został oddany 30 listopada 1995 roku, wraz z oficjalnym otwarciem odnowionego i wydłużonego pasa startowego.Pierwszy oficjalny lot transatlantycki do portu w Krakowie – Balicach odbył się 7 grudnia 1997 roku. Lecący z z Newark Boeing 767 należący do PLL LOT rozpoczął niejako nową erę dla lotniska i zainaugurował otwarcie ważnego kanału podróżniczego. Rok następny to zatem rok pierwszy przylotów linii z Izraela, Nowego Yorku, Chicago i Toronto. Kolejnym ważnym krokiem było otwarcie w roku milenijnym nowego Terminalu Cargo, a następnie uruchomienie usług tanich przewoźników (jak Germanwings czy Sky Europe) w roku 2004. Otwarcie nowego terminala dla ruchu krajowego nastąpiło 1 marca 2007.Wraz ze wzrostem popularności turystycznej i biznesowej Polski oraz samego Krakowa, a także dzięki wzrastającemu znaczeniu samego portu, lotnisko w Balicach rozwijało się nie tylko pod względem czysto technicznym, ale także jakościowym. Stopniowo otwierano tu sklepy i restauracje, dzięki którym podróżni oraz oczekujący na swoich bliskich mogą spędzić miło i ciekawie czas. Usprawniono także system wyjazdu i wyjazdu, dzięki czemu podróżny może zostać szybko i sprawnie przekierowany od kontroli bagażu do kontroli biletu. Rozbudowane zostały poczekalnie, w których zadbano o komfort klientów. Usprawniono także system dowozu pasażerów autobusami od budynku do samolotu. Lotnisko może się zatem już poszczycić wysokim standardem dorównującym standardom europejskim i zbliżającym go do innych dużych lotnisk polskich, jak te w Warszawie, Poznaniu czy Katowicach.Od roku 2006 istnieje połączenie pociągowe Kraków Główny (główny dworzec PKP w Krakowie, znajdujący się ok 10 minut od Rynku Głównego) – Kraków Balice. Szynobus dowozi podróżnych w okolice terminalu międzynarodowego T1, a odległość między stacją a lotniskiem można pokonać pieszo. Z międzynarodowego terminala (T1) korzystają następujące linie: Alitalia (Włochy: Mediolan-Malpensa), Austrian Airlines (Austria: Wiedeń-Schwechat), Bmibaby (Wielka Brytania: Birmingham, British Airways (Wielka Brytania: Londyn-Gatwick), Brussels Airlines (Belgia: Bruksela), Centralwings (Holandia: Amsterdam-Schiphol, Grecja: Ateny-Elefthérios Venizélos, Wielka Brytania: Birmingham, Londyn-Gatwick, Manchester, Włochy: Bolonia, Rzym-Ciampino, Irlandia: Cork, Dublin, Hiszpania: Girona, Niemcy: Hamburg, Lille), Czech Airlines (Czechy: Praga-Ruzyně), easyJet (Wyspy Brytyjskie: Belfast-International, Bristol, Bournemouth, Dortmund, Edynburg, Liverpool-John Lennon, port lotniczy Londyn-Gatwick, Londyn-Luton, Newcastle, Francja: Paryż-Roissy-Charles de Gaulle), Finnair (Finlandia: Helsinki-Vanataa), Germanwings (Niemcy: Kolonia/Bonn-Konrad Adenauer, Stuttgart), Jet2.com (Anglia: Leeds/Bradford), Jet Air (Poznań), LOT Polish Airlines (Stany Zjednoczone: Chicago-O'Hare, Nowy Jork-JFK, Nowy Jork/Newark-Liberty, Niemcy: Frankfurt-Ren-Men, Francja: Paryż-Roissy-Charles de Gaulle, Izrael: Tel Awiw-Ben Gurion, Polska: Warszawa – Okęcie), także EuroLOT (Warszawa,Austria: Wiedeń-Schwechat), Lufthansa (Niemcy: Frankfurt-Ren-Men), Meridiana (Włochy: Turyn), Norwegian (Norwegia: Oslo-Gardermoen, Stavanger, Szwecja: Sztokholm-Arlanda), Ryanair (Irlandia: Dublin, East Midlands, Glasgow-Prestwick, Shannon, Anglia: Liverpool-John Lennon, Londyn-Stansted, Wlochy: Mediolan/Bergamo-Orio al Serio), Scandinavian Airlines System (Norwegia: Oslo-Gardermoen), SkyEurope Airlines (Austria: Wiedeń-Schwechat), Sterling Airlines (Dania: Kopenhaga-Kastrup), Transavia (Francja: Paryż-Orly). Terminal krajowy (T2) przeznaczony jest dla rejsów do Warszawy Polskimi Liniami Lotniczymi LOT, także przez EuroLOT i JetAir. Częstymi i popularnymi są także loty czarterowe (między innymi do Turcji, Egiptu, Hiszpanii i Włoch).

Kategoria Turystyka

Port lotniczy (kod IATA: EDI – ICAO: EGPH) w stolicy Szkocji – Edynburgu – należy oraz jest częściowo administrowany przez British Airports Authority (BAA), który trzyma także pieczę nad sześcioma innymi portami położonymi na Wyspie Brytyjskiej: Aberdeen Airport i Glasgow International Airport (również Szkocja), London Gatwick Airport, London Heathrow Airport, London Stansted Airport oraz Southampton Airport. Zasięg BAA sięga także poza Europę (min. do Australii). Port w Edynburgu znajduje się w odległości 13 kilometrów od centrum miasta, przy autostradzie M8.Historia lotniska teoretycznie sięga aż roku 1915, kiedy powstało tu niewielkie lądowisko Turnhouse Aerodrome, służące podczas I Wojny Światowej 603 Szwadronowi, obsługującemu niewielkie bombowce. W 1918 roku teren przeszedł pod zarząd Ministerstwa Obrony, natomiast po II Wojnie Światowej schronienie znalazły tu brytyjskie jednomiejscowe myśliwce Supermarine Spitfire.Dopiero pod koniec lat 40' teren wydostał się spod zarządu militarnego i rozpoczęto stąd pierwsze rejsy linii cywilnych. W 1947 roku British European Airways otworzyło trasę pomiędzy Edynburgiem a Londynem, a w pięć lat później poszerzono, wydłużono i utwardzono pas startowy, aby mógł bezpiecznie służyć coraz nowocześniejszym maszynom. W roku 1956 powstał terminal pasażerski, nad którym opiekę przejęło po czterech latach nowo powstałe Ministerstwo Lotnictwa. Gwałtowny i znaczący rozwój zanotowano od lat 70', kiedy to zarząd lotniskiem przejęło British Airports Authority, budując drugi terminal oraz nowy pas startowy. Podczas gdy nowy budynek pasażerski powstał już według zmodernizowanych norm i został przystosowany do wzrastającego ruchu na lotnisku, stary budynek terminalu a także hangarów przemianowano na tereny transportowe oraz magazyny.Aż do roku 1980 jedynymi punktami międzynarodowymi, do których kierowane były rejsy z Edynburga, był Amsterdam w Holandii oraz Dublin w Irlandii. Gwałtowny rozwój gospodarczy i kulturowy lat 80 'i 90' spowodował zainteresowanie także Szkocją – port szybko zyskał nowych klientów w postaci linii Francuskich i Niemieckich.Lotnisko położone jest w łatwym dostępie autostrad M9 i M90, a także niedaleko trakcji kolejowej Edynburg – Glasgow. Od kilku lat rozbudowywane i rozważane są plany lepszego połączenia lotniska tak z samą stolicą, jak i z innymi miastami i drogami szybkiego ruchu. Planowana jest droga dla dojazdowych autobusów expresowych, także specjalna linia dla kolejki lotniczej.Lotnisko w Edynburgu obsługują linie zarówno z Wyspy (Irlandia – Ryanair, Aer Lingus, Szkocja – Flybe, Anglia – British Airways, easyJet), jak i z kontynentu europejskiego (min.: Niemcy – Germanwings, Lufthansa, Francja – Air France, Norwegia – Norwegian, Półwysep Skandynawski - Scandinavian Airlines System, Hiszpania – Iberworl). Stacjonują tu zatem linie krajowe jak i tanie linie lotnicze. Spośród linii transportowych w Edynburgu lądują: Atlantic Airlines, DHL, Jet2.com, Titan Airways oraz UPS.

Kategoria Turystyka

Czy kiedykolwiek myśleliście o spędzeniu urlopu w Helsinkach, ale nie wiedzieliście gdzie najlepiej i najtaniej się zatrzymać? Marzyliście o hotelu w Helsinkach z widokiem na Senaatintori (plac senacki) bądź też położonego niedaleko Linnanmäki, czyli wesołego miasteczka (ciekawostką może być to, że najstarsze urządzenie w wesołym miasteczku to karuzela, która została zbudowana w 1896r.) ale męczyło Was poszukiwanie dobrej lokalizacji hotelu na wielu stronach? Porównywarka noclegów w Helsinkach to strona dzięki, której łatwo i szybko można znaleźć odpowiedni dla naszej kieszeni hotel w Helsinkach, w wielu sieciach hotelowych jednocześnie. Korzystanie z serwisu eliminuje potrzebę uciążliwego szukania w różnych systemach jeden po drugim aby porównywać ceny i dostępność.Cena pokoju w hotelach w Helsinkach różni się w poszczególnych systemach w sposób znaczący. Jest to zależne od wielu czynników: umów jakie są podpisane pomiędzy operatorami systemu a siecią hotelową, prowizją jaką sobie nakłada operator, a także walutą jaka została wybrana jako forma rozliczeń (ma to znaczenie przy obecnym kursie dolara).Dzięki porównywarce, hotele w Helsinkach w przejrzysty sposób zostaną posegregowane wg: gwiazdek, popularności, ceny za noc, opinii gości czy odległości od wyznaczonego celu. Obecnie ceny za nocleg wahają się od 125 zł w Eurohostel Helsinki do 631zł w Klaus K Hotel.Wybrany przez nas hotel w Helsinkach rezerwowany zostaje już na stronie wybranego systemu rezerwacyjnego i dzięki czemu mamy pewność, ze rezerwacja zostanie założona w sposób właściwy i bez udziału pośredników.W systemie tym my sami decydujemy jaki hotel w Helsinkach wybieramy i za jaką ceną bez faworyzacji żadnej sieci hotelowej.Więcej informacji znajdziesz na: www.PorownywarkaHoteli.pl

Kategoria Turystyka

Baza noclegowa w Gdańsku to bardzo rozbudowana baza, która oferuje turystom mnóstwo obiektów. Najbardziej popularne wśród turystów są oczywiście hotele, których Gdańsk oferuje bardzo dużo i w zróżnicowanych przedziałach cenowych. Dla turystów, którzy cenią sobie najwyższy komfort i nie żałują pieniędzy na pobyt w dobrym hotelu przygotowane zostały hotele Gdańsk takie jak Hotel Królewski czy Hanza Hotel, które dyktują dość wysokie ceny, ale oferują bardzo dobre warunki pobytu i mnóstwo atrakcji. Niedawno otworzony został także wyjątkowy i wysoko ceniony (aż 4 gwiazdki) hotel Gdańsk, który znajduje się w pobliżu Motławy. Dla klientów, którzy oczekują niższych cen i dobrego standardu również znajdzie się wiele propozycji, które są równie atrakcyjne co najdroższe gdańskie hotele. Jeśli ktoś woli tańszy Hotel Gdańsk to może skorzystać z ofert mniejszych hotelików, których w Gdańsku można znaleźć bardzo dużo. Największą jednak popularnością cieszą się obiekty, które znajdują się nad Motławą bądź w okolicy ulicy Długiej, ponieważ z okien tych obiektów można podziwiać piękne gdańskie kamienice, a w nocy można zobaczyć jak wspaniale Gdańsk prezentuje się po zmroku. Wiele osób dokonuje rezerwacji w hotelach w Gdańsku znacznie szybciej, ponieważ na kilka dni przed planowanym dniem pobytu ciężko znaleźć dobry obiekt posiadający wolne miejsca i to w atrakcyjnej cenie.

Kategoria Turystyka

Atrakcje w Gdańsku to mnóstwo ciekawych propozycji dla turystów ze wszystkich stron świata. Wiele osób odwiedza to miasto głównie z racji położenia w bardzo bliskiej odległości względem Bałtyku. W Gdańsku można odwiedzić kilka bardzo ładnych plaż, skorzystać z możliwości rejsu statkiem po Zatoce Gdańskiej, a także opalać się na molo w Brzeźnie. Turyści z całego świata rezerwują miejsca w obiektach takich jak Hotel Gdańsk, które położone są w centrum miasta. Hotele na Starówce przyciągają turystów nie tylko wysokim komfortem ale również wieloma atrakcjami i wspaniałymi widokami z okien. Wiele hoteli umożliwia turystom oglądanie widoków Gdańska po zmroku, a także pięknie oświetlonych kamieniczek. Każdy Gdańsk hotel, który stanowi obiekt noclegowy dla turysty, powinien spełniać wiele warunków, które będą stanowiły o jego atrakcyjności. Często hotele są jedną z największych atrakcji, ponieważ pozwalają na korzystanie ze spa i wielu innych zabiegów. Po spacerach po mieście wielką atrakcją gdańskich hoteli jest także możliwość skorzystania z hotelowej restauracji, która często serwuje regionalną kuchnię, a także trunki najlepszych światowych marek. Hotele Gdańsk dla wielu osób są idealnym miejscem na spędzenie romantycznego weekendu we dwoje bądź wspólnego urlopu rodzinnego. Dla niektórych sam pobyt w hotelu w tym pięknym mieście jest największą atrakcją, którą warto przeżyć i chociaż na kilka dni odwiedzić to piękne miasto.

Kategoria Turystyka

W każdym większym mieście jest firma oferująca przewozy autokarowe. Ze względu na to że jesteśmy w wolnej Europie oraz jesteśmy w strefie Schengen, możemy podróżować po prawie całej Europie bez paszportów. Dlatego też nie jest problemem usiąść w autobus czy autokar i zajechać na drugi koniec Europy. Jeśli w Twoim mieście nie ma przewozów autokarowych, na pewno przewozy autokarowe są w większym sąsiednim mieście. Np w centrum Chorzowa jest międzynarodowy przystanek autobusowy. Trzeba tylko odwiedzić biuro podróży i zakupić bilet. W ramach przewozu autokarowego przewoźnik oferuje transport z miejsca na miejsce oraz podstawowy catering taki jak napoje czy kanapki. W większości autokarów dostępne jest WC, klimatyzacja oraz TV/DVD. Nie jest też problemem samemu oferować usługę przewozów autokarowych. Wystarczy zakupić autokar, zrobić prawo jazdy uzyskać licencję i można już oferować przewozy autokarowe pasażerom. Życzymy szczęśliwych podróży!

Kategoria Turystyka